حرف های خودمون
بسیار بسیار بیتابم...تنها وازه ای که توصیف درون پر تلاطم آرامم را برمیتابد « بی تابیست».
سه هفته اخیر بسیار پر خبر وپراتفاق و سرنوشت ساز بود برام...دیگه با اونچه که دیدم وشنیدم وانجام دادم به ته همه چیز رسیدم...خودم خواستم...البته چاره ای هم جز این نبود....
الان در اوج تنش وبلاتکلیفیو نگرانی بدجور ارام وساکت وبیحرفم...بدجور بیتابانه ساکتم...این چند روزه که در رفت و امدهای مکرر بین اگاهی وبانک وخونه ومحل کارم به حال زندگیم افسوس مبخورم وبغضم رو فرومیخورم که مباد اشکم سرازیر بشه وحال چشمام ازین بدتر ،چیزی که حالم رو بدتر میکنه دیدن پارکهای خلوت ودنج تهرانه..که روح تشنه من واقعا میطلبشون..وناخوئاگاه قلبم بدرد میاد و چشمام خیس میشه ومیگم کاش بودی کاش باشی همینجا توی یکی از همین پارکها...
برچسب: بی تابی بیتا,بی تابی نوزاد,بی تابی,بی تابی امیر یگانه,بی تابی نوزادان,بی تابی نوزاد هنگام شیر خوردن,بی تابی نوزاد در خواب,بی تابی نوزاد در شب,بی تابی کودک,بی تابی از حمید عسکری,
نویسنده: آوا رستگار